کرسی نقد نظریه تکامل داروین در دانشگاه بیرجند برگزار شد

به گزارش روابط عمومی و اطلاع‌رسانی دانشگاه بیرجند، کرسی نقد علمی با عنوان «سنجش نظریه تکامل داروین با توجه به وجود یا عدم وجود ملاک این همانی میان انسان و موجود نخستین»، روز گذشته در دانشگاه بیرجند برگزار شد. در این نشست، دکتر رضا حصاری، عضو هیأت علمی گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه بیرجند، به ارائه مباحث این کرسی پرداخت.

این کرسی علمی با حضور هیأت داورانی متشکل از دکتر علی شهبازی (مترجم و پژوهشگر حوزه الهیات و خداناباوری و مدرس دانشگاه ادیان و مذاهب و دانشگاه تهران، دکتر محمدمهدی دیانی، استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه بیرجند، دکتر یوسف دانشور، استادیار مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی (ره) قم، دکتر قاسم اخوان نبوی، عضو هیأت علمی بازنشسته پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و پژوهشگر حوزه دین و دکتر سید فخرالدین طباطبایی، عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان)، به بررسی عمیق نظریه تکامل داروین از منظر فلسفی و هستی‌شناختی پرداخت.

محور اصلی این کرسی، فراتر از تأیید یا ردّ شواهد زیست‌شناختی بوده و به بررسی مبانی فلسفی نظریّۀ تکامل داروین با تکیه بر مفهوم «این‌همانی وجودی» میان انسان و موجودات نخستین پرداخته است. بر این اساس، پرسش محوری این کرسی، سؤالی عمیقاً فلسفی و هستی‌شناختی است بدین معنا که آیا از منظر متافیزیک و معرفت‌شناسی، می‌توان رابطه‌ای از «این‌همانی» (Identity Relation) میان انسان- به‌ مثابه موجودی که واجد روح، آگاهی متعالی و قوّۀ تعقّل مستقلّ است- و موجود اوّلیّه‌ای که فاقد این خصوصیات است، برقرار نمود؟این کرسی بر این فرضیّه استوار است که تصوّر وجودی واحد و اعتقاد به نوعی این‌همانی تکاملی میان انسان و حیوان یا موجود نخستین، علی‌رغم ظاهر زیست‌شناختی و توجیهات گونه‌شناختی، در سطح فلسفی و هستی‌شناختی، از انسجام لازم برخوردار نیست و فاقد تبیین فلسفی خواهد بود.

در ادامه این جلسه که به صورت حضوری - مجازی و با شرکت تعدادی از اساتید و دانشجویان در اتاق جلسات دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه بیرجند برگزار شد، داوران ضمن طرح نقدهای مستدل و اشکالات خود بر طرحنامه ارائه شده، مباحثی را مطرح کردند و دکتر حصاری به تشریح و پاسخگویی به آن‌ها پرداخت.

شایان ذکر است کرسی نقد، جلسه‌ای علمی با حضور یک ارائه‌دهنده و سه تا پنج داور است که هدف آن، استقرای مستدل مجموعه محاسن و معایب یک نظریه علمی در مسیر تکمیل یا ابطال آن، با رعایت چارچوب‌های نظری، منطق و اخلاق علمی است.